Sesje Rady Miasta Poznania są jawne. Konstytucja w art. 61 ust. 2 daje obywatelom prawo wstępu na posiedzenia organów pochodzących z wyborów powszechnych. Tyle teoria. Praktykę opisał w piśmie do prezydenta Poznania zastępca Rzecznika Praw Obywatelskich Stanisław Trociuk.
Według doniesień prasowych, na które powołuje się RPO, osoby przychodzące na sesje są regularnie proszone o wylegitymowanie się, a na jednej z sesji dane obserwatorów miano spisać. Dawniej obowiązywała też praktyka zostawiania toreb w osobnym pomieszczeniu, co utrudniało wnoszenie kamer i nagrywanie. Strefa dla publiczności jest wydzielona taśmą, co według Rzecznika może ograniczać możliwość filmowania wszystkich radnych i urzędników.
Najciekawiej jest na komisjach. Te również są jawne, ale wejście ma być w praktyce uzależnione od pomocy osoby posiadającej kartę dostępu albo radnego. Jawność działa więc na zasadzie domofonu: posiedzenie jest otwarte, tylko drzwi nie.
RPO przypomina również art. 51 ust. 1 Konstytucji: nikt nie może być obowiązany inaczej niż na podstawie ustawy do ujawniania informacji dotyczących swojej osoby. Zdaniem Rzecznika legitymowanie i spisywanie publiczności wymaga wskazania wyraźnej podstawy prawnej. Jaka to podstawa, nie wiadomo, bo odpowiedzi prezydenta Poznania jeszcze nie ma.
Mieszkaniec, który chce zobaczyć, jak obradują jego radni, ma więc do przejścia kilka etapów: pokazać dokument, stanąć za taśmą, a przed komisją poczekać, aż ktoś z kartą zechce mu otworzyć. Demokracja przedstawicielska w wersji z kontrolą dostępu.
Źródło: