Wyobraźmy sobie pracownika na umowie na czas nieokreślony, który dostaje wypowiedzenie. Okres wypowiedzenia trwa dwa tygodnie, miesiąc albo trzy miesiące, zależnie od stażu. W tym czasie dostaje powołanie do podstawowej lub terytorialnej służby wojskowej. I nagle wypowiedzenie, jak opisuje portal prawo.pl, „staje się bezskuteczne”.
Tak wynika z art. 303 ust. 3 ustawy o obronie Ojczyzny: jeśli okres wypowiedzenia kończy się po dniu powołania, wypowiedzenie przestaje działać, a rozwiązanie umowy wymaga wniosku samego pracownika. Co ważne, pracownik nie musi być żołnierzem w chwili wręczenia wypowiedzenia. Powołanie może przyjść już w okresie wypowiedzenia, a rekrutacja, jak mówi rzecznik Centralnej Wojskowej Komendy Uzupełnień, może zająć „kilka lub kilkanaście dni”, o ile dokumenty i badania są kompletne.
Mecenas Paweł Bała, specjalista od prawa wojskowego, ocenia, że przepis „zapewnia niemalże absolutną ochronę przed zwolnieniem”, nazywa go „istnym kuriozum prawnym” i mówi, że słyszał o takich przypadkach. Autorka artykułu pisze, że nie wie, czy taki kształt normy był zamierzony przez ustawodawcę, i zauważa, że pracownicy WOT są w ten sposób lepiej chronieni niż kobiety w ciąży, które muszą być w ciąży jeszcze przed zwolnieniem.
Najciekawsza jest historia legislacyjna. Brzmienie przepisu przeszło przez cały proces bez zmian merytorycznych, zmieniał się tylko numer artykułu. Według artykułu żadna organizacja pracodawców nie zgłosiła uwag w konsultacjach, a w ocenie skutków regulacji tabele o wpływie na pracodawców są puste, za to stoi tam, że przepis „nie spowoduje wpływu na rynek pracy”.
Czy skala nadużyć jest duża? Źródło nie podaje żadnych danych, a jedynym dowodem jest relacja jednego prawnika. Wiemy za to, że przepis, który według oceny skutków nie wpływa na rynek pracy, może unieważnić wypowiedzenie jednym powołaniem.
Źródło: